Pjevlja, novembar 2009.
Bijelo Polje, decembar 2009.

Za ovu značajnu kulturnu manifestaciju koja doprinosi uvezivanju kreativnih krugova, koja pruža mogućnost komparacije stvaralaštva među likovnim umjetnicima i edukuje mlade generacije izdvojeno je dvadeset radova -  slika i skulptura - koje čine izložbu „Crnogorska savremena umjetnost“ iz fonda Centra savremene umjetnosti Crne Gore.
Izložba predstavlja zbir individualnosti koje se i sukobljavaju, ali je uočljiv širok izražajni raspon savremenih stvaralaca od lirskog do herojskog, od čiste likovnosti do ogoljene forme.
Reprezenti crnogorske kolekcije su likovni stvaraoci čija imena su poznata i priznata u svjetskim metropolama, umjetnici međunarodnog ugleda.
Petar Lubarda je nesumnjivo jedan od najvećih svjetskih slikara XX vijeka koji je presudno uticao na orijentaciju cjelokupnog savremenog slikarstva na prostoru ondašnje Jugoslavije. Njegova silna imaginacija decenijama se izlivala na platnu.
Miodrag Dado Đurić je istaknuti predstavnik savremenog slikarstva  koji je izvršio snažan uticaj na mnoge mlađe umjetnike kako u našoj zemlji tako i van nje. Dovoljna mu je podloga bilo koje vrste i sadržaja da bi je oplemenio i osmislio kao vlastiti stav i odnos.
Kako je crnogorski pejzaž tema koja na neki način često opčinjava naše likovne stvaraoce, tako se i u našoj kolekciji nalaze radovi Nikole Vujoševića, izuzetnog pejzažiste, opsjednutog veličanstvenim kanjonom Morače.
Nikola Gvozdenović  je inspirisan ljudima - čovjek našeg podneblja je njegova duboka preokupacija, njegova likovna inspiracija.Voja Stanića inspiriše jadransko podneblje, ljudi na primorju, njihovi izrazi i način življenja. Stanić je prevashodno okrenut čovjeku. To je veliki slikar čija slika zaslužuje analizu jer sadrži alegorijske elemente koji su bitni za sagledavanje njegovog pogleda na svijet.
Kao i svi crnogorski stvaraoci i Cvetko Lainović je veliki individualista. Reducirani rad, virtuoznom linijom plasiran crtež na bijeloj podlozi, svrstava njegovo djelo u duboko savremeno. Čovjek privlači i Lainovića.
Filip Janković, kojem je mrtva priroda bit slikarstva, opčinjen je čistom likovnošću, govori samo bojom. Crtež je u slikarevoj svijesti i podtekstu kompozicije.
Umjetnost Voja Tatara je bliska apstrakciji sa jedva primjetnim figuralnim partijama.
Uroš Tošković, majstor crteža, ostao je dosljedan figuraciji sablasnih, mračnih likova.
Kod Dimitrija  Popovića kompozicija se zasniva na različitosti likovnih osobenosti koja objedinjuje karakter motiva, od tradicionalnog slikarskog pristupa u tretmanu Hristovog tijela, preko fragmenta lica oslikane Magdalenine fotografije, do apstraktno- minimalističke crne dijagonalne linije.
Neophodno je pomenuti radove istaknutih umjetnika i likovnih pedagoga Rajka Todorovića-Todora i Dragana Karadžića, osnivača i pripadnika neformalne slikarske grupe "Generacija 9", čiji radovi zauzimaju značajna mjesta u našem reprezentativnom prostoru Dvorcu Petrovića. Ekspresivnim nabojem nastalo, dominira platno Rajka Todorovića. Kod Dragana Karadžića je apstraktna kompozicija plasirana tehnikom akvarela i crteža, a sam naziv „Nebolom (El Greko)“ nam je vodilja u njenom čitanju.
„Portret  sa dugim trepavicama“ sažima sve neobične kvalitete slikarstva Srđana Vukčevića.Na svilenoj podlozi tamnog okera, reduciranim crtežom dat je ženski portret, dopojasna figura žene, s atributom - mačkom.
Iz slika Draška Dragaša izbija energija - jake boje u debelim namazima tvrdo  su nanesene na podlogu. Naziv definiše sadržaj na njegovoj slici  koji se odvija u ravni i pri tom snažan slikarski rukopis osobito dolazi do izražaja.
Na  slici Uglješe Kekovića pejzaž je transformisan u neki imaginarni prostor - jedini izdanci života su crne ptice-zloslutnice koje čuče na žicama. One su likovni kontrapunkt tematske višeslojnosti slike.
Svetlana Dragojević gradi urbani pejzaž krećući od „razlivene“ kolorističke podloge sa puno valera i upečatljivih akcenata. Njene slike su kompaktne sa puno skrivene metaforike.
Skulptura, čija je raznovrsnost uočljiva, zastupljena je u radovima Srđana Kovačevića, Krsta Andrijaševića, Pavla Pejovića i Sanje Bulatović. Srđan Kovačević uklapa svoju likovnu zamisao u izduženu drvenu formu iz prirode. Krsto Andrijašević radi skulpturu u drvetu - ženska figura je oživljena aplikacijama od metalne žice sa takvom obazrivošću da te intervencije izgledaju kao prirodne a neke djelove na figuri akcentira crvenom bojom. Pejović je predstavljen ženskim aktovima u bronzi koje radi u karakterističnom arhaičnom maniru sa naglašenom ekspresijom njihovih mitsko-simboličkih slojeva. Sanja Bulatović jednostavnim, mekim linijama stvara figuru u mermeru.